WIE2020_Szkolne lata Babci Anny_Szkolnictwo w Dolinie Baryczy w czasach młodości naszych babć/dziadków i współcześnie_ Martyna Oskwarek_Szkoła Podstawowa nr 2 w Twardogórze_Klasa VIf_Opiekun artystyczny: Bożena Hołubka_Korektor: Alina Mucha
 
	Zawsze interesowało mnie to, jak mogły wyglądać szkolne lata mojej babci, Anny Nowak, mieszkanki Olszówki, miejscowości nieopodal Twardogóry. Dlatego postanowiłam porozmawiać z nią na ten temat.
MARTYNA:
 -Dzień dobry Babciu , opowiedz mi proszę, w jakich latach rozpoczęłaś naukę i w jakiej szkole?
BABCIA:
-Dzień dobry Martynko, było to dawno. Naukę rozpoczęłam w wieku siedmiu lat, to jest  w 1963 roku. Miałam blisko, bo w Olszówce była taka  mała szkoła. 
Wszystkie dzieci uczyły się w jednej klasie od klasy pierwszej do czwartej.
Pamiętam podręczniki do języka polskiego, był to elementarz Mariana Falskiego, mało czytania a dużo obrazków. Wszystkich przedmiotów uczył jeden nauczyciel, pan Alojzy Pawełka. 
Pisaliśmy zwykłymi piórami ze stalówką, które moczyło się w atramencie, 
ale robiły dużo kleksów.
MARTYNA:
-A miała babcia jakieś przygody?
BABCIA:
- A i owszem, owszem i to nie jedną.
Zimą poszliśmy z panem nad pobliski staw uczyć się jeździć na łyżwach.
Wtedy łyżwy doczepiało się do butów. Jadąc pierwszy raz, wpadłam w przerębel    i odpięła  mi się jedna łyżwa, którą znaleziono dopiero wiosną przy spuszczaniu wody ze stawu.
MARTYNA:
-A jaki by wówczas ł system nauczania w twojej szkole?
BABCIA:
-Pan Pawełko uczył nas wszystkiego. Jak zaczęłam chodzić do szkoły w Twardogórze do piątej klasy to nasza wychowawczyni pani  Maria Ławik, zawsze powtarzała, że dzieci z Olszówki są najlepiej przygotowane z języka polskiego, bo mieliśmy przeczytane wszystkie lektury z piątej i szóstej klasy.
To były bardzo wesołe i szczęśliwe lata mojego dzieciństwa.    
MARTYNA:
- Dziękuję Babciu za rozmowę i miłe spotkanie.
Opisy zdjęć
 1.	Babcia Anna Nowak – zdjęcie legitymacyjne
 2.	M tata w I klasie w Szkole Podstawowej w Olszce